Wat is het verschil tussen de familie van spanbanden

Waarom de twee namen niet uitwisselbaar zijn

Een spanband beschrijft een doel. Het is een flexibel bevestigingsmiddel defect uit banden en eindbeslag dat de beweging van de lading tijdens het transport beperkt. De familie omvat riemen met nokkengesp, riemen met veerclips, riemen met moeilijk lus, lierriemen, over het midden gespenriemen en geknoopte banden. Een ratelbevestiging beschrijft een mechanisme. Het is een spanband waarvan de spanning wordt geproduceerd en gelijk door een ratelsysteem: een tandwiel dat wordt overgenomen door een draaibare handgreep en op zijn plaats wordt vastgehouden door een veerbelaste pal.

Dit onderscheid heeft praktische gevolgen. Wanneer een specificatieblad om een ​​spanband vraagt, kan elke spanmethode worden geaccepteerd die voldoet aan het belastinggetal. Wanneer een specificatie een spanband met ratel vereist, kan een nokkengespproduct niet worden vervangen zonder een gespecificeerde variabele, omdat de twee de spanning niet op dezelfde manier vasthouden en niet identiek voorspanning genereren bij dezelfde inspanning van het handvat.

Er is ook een documentatiegevolg. Normen die betrekking hebben op het vastzetten van lading – waaronder EN 12195-2, WSTDA T-1 en AS/NZS 4380 – geïsoleerde markeringen die het type spaninrichting, de werklastlimiet, de lengte en de rekeigenschappen van de band relevant. Een ratelconstructie heeft een andere marketingset en een nokgespconstructie. Het lezen van deze markeringen is de snelste manier om te bepalen welk product daadwerkelijk in handen is.

Binnenin een spanband: component voor component

Het begrijpen van het verschil op componentniveau praktisch waarom de prestaties zo sterk uiteenlopen tussen twee producten die er op een foto hetzelfde lijken. Een spanband met ratel is een systeem van acht op elkaar werkende onderdelen, en elk onderdeel stelt een grens aan het geheel.

Hoe de band wordt gemaakt en waarom deze prestaties veranderen

Singelband is geen algemeen textiel. Het is een ontworpen laadpad. Het garen komt het weefgetouw binnen als continue multifilamentbundels, meestal polyester met een hoge sterktegraad nylon 6.6. Scheringgarens lopen in de lengte en dragen de spanning. Inslaggarens lopen kruislings en houden de schering op zijn plaats. De plukdichtheid (het aantal inslagdraden per centimeter) onderdrukte de slijtvastheid, de dikte en de mate waarin het afgewerkte weefsel onder belasting uitrekt.

Na het geweven doorloopt de band een warmtehardingsfase. Dit stabiliseert de garenstructuur en vermindert de neiging tot een ondergrondse aanhoudende spanning. Hierna volgt het verven en vervolgens een afwerkingsbehandeling die een waterafstotend of schimmelwerend middel kan bevatten, afhankelijk van de vergelijkbare omgeving. Banden die bedoeld zijn voor gebruik beperkt, krijgen meestal extra UV-stabilisatie, omdat dure aan de zon polyester sneller afbreekt dan de meeste gebruikers verwachten.

Verlenging is de verborgen specificatie

De rek bij werkbelasting is het getal dat het verschil maakt tussen een riem die strak blijft zitten en een riem die elke honderd kilometer opnieuw moet worden gespannen. Een lage rek is niet automatisch beter. Een band met een zeer lage rek brengt schokbelastingen rechtstreeks over de lading en de bevestigingspunten, waardoor beide kunnen beschadigen. Een band met veel rek absorbeert schokkend, maar verleidelijk spanning als deze ontspanning.

Polyesterbanden rekken doorgaans minder uit dan nylon bij hetzelfde percentage breukbelasting. Daarom domineert polyester het vastzetten van stukgoed en verschijnt nylon vaker in schokabsorberende en hersteltoepassingen. De onderstaande grafiek toont de algemene vorm van de relatie tussen belasting en rek voor de twee vezels.

De praktijk: bij hetzelfde deel van de breukbelasting bereikt polyester die belasting bij een lagere rek. Nylon blijft zich verder uittrekken voordat het dezelfde relatieve belasting bereikt. Op een diepbedrun met een uitgestrekte route verminderd polyester het aantal herspanstops. Op een route met zware schokken kan de extra verlenging van nylon als buffer werken.

Hardwarevormen, warmtebehandeling en afwerking

De metalen delen van een spanband met ratel zijn niet decoratief. Ze dragen het gehele laatste traject vanaf de spanband tot aan de voertuiganker. Er zijn twee belangrijke vormingsroutes. Het stempelen begint vanaf staalplaat, snijdt een plano en drukt deze in vorm. Door smeden wordt een knuppel verwarmd en onder druk gevormd, waardoor een voortdurende graanstroom ontstaat die beter bestand tegen vermoeidheid gaat. Gesmede haken en gesmede ratelframes kosten meer en overleven meer belastingscycli.

De materiaalkwaliteit is net zo belangrijk als de vormmethode. Veel creatieve soorten bevestigingsmateriaal zijn koolstofstaal en gelegeerd staal met bedoelde vloei- en trekeigenschappen. Na het vormen ondervindt haken en frames een warmtebehandeling om de vereiste hardheids- en taaiheidsbalans te bereiken. Het harde en het onderdeel scheurt; te zacht en de haakkeel vervormt onder belasting.

Oppervlakteafwerking bepaalt de correlatielevensduur. Gegalvaniseerd zink biedt een dunne, betrouwbare coating die geschikt is voor droog gebruik in het binnenland. Bij thermisch verzinken wordt een zwakke zinklaag die veel langer bestand is tegen zoutnevel. Poedercoating vergemakkelijkt kleur en mechanische bescherming toe, maar kan scheuren onder de coating verbergen, dus de inspectiepraktijk moet daar rekening mee houden. Voor toepassingen in de kust-, landbouw- en winterwegen is de coatingspecificatie eerder een prestatiebeslissing dan een beslissende beslissing.

Klinknagels, pinnen en geïntegreerde integriteit

Het ratelframe, het tandwiel, de handgreep en de eindfittingen zijn met klinknagels of pinnen met elkaar verbonden. Gezamenlijke integriteit is een kwestie van vermoeidheid. Een klinknagel die iets te klein is of niet goed is geplaatst, zal na een paar honderd belastingscycli speling ontwikkelen. Door het spel kan de vriend uit het midden komen om te zitten, wat de tandslijtage versnelt en uiteindelijk onder belasting verliest. Controle op de productiekwaliteit in dit stadion is wat een band die één seizoen overleeft, onderscheidend is van een band die vijf seizoenen overleeft.

Montage en proefladen

grote het ratelsamenstel is gebouwd en de band is doorgesneden, wordt de riem gemonteerd en worden de eindfittingen bevestigd. Twee hechtingsmethoden domineren. De gestikte bevestiging vouwt de band rond de fitting en naait dit met een term steekpatroon. Bij een huls-en-klinknagelbevestiging wordt de band door een metalen huls geleid en wordt deze gekrompen of geklonken. Gestikte hulpstukken verdeeld de belasting over vele steeklijnen; geklonken bevestigingen daardoor op de klinknagelgaten.

Het proefladen volgt op de montage. Een monster van elke productiebatch wordt tot een betekenisvolle proefbelasting getrokken – doorgaans dubbele de limiet voor de werkbelasting – en daar gedurende een bepaalde periode om te bevestigen dat geen enkel onderdeel meegeeft. Een tweede monster wordt ter vernietiging getrokken om de breukbelasting te bevestigen. De resultaten worden geregistreerd aan de hand van de batchcode. Daarom kan het label op een afgewerkte band worden herleid tot een specifieke bandrol en een specifieke partijhardware.

Hoe het ratelmechanisme spanning en vasthoudt

De ratel werkt door een combinatie van hefboomwerking en eenrichtingsvergrendeling. Het handvat kan als hefboom. Het draaipunt bevindt zich op het frame en de tandwielas bevindt zich halverwege de lengte. De verhouding tussen de lengte van de handgreep en de afstand van het draaipunt tot het tandwiel bepaalt het mechanische voordeel. Een stabiele handgreep of een duurzame afstand tussen draaipunt en versnellings-gebaseerde handkracht die nodig is om een ​​bepaalde spanning te bereiken.

De vriend kan in een vergrendelde toestand terechtkomen. Terwijl de hendel naar voren zwaait, beweegt de pal over de tandwieltanden. Als de hendel terugzwaait, valt de pal in de volgende tand en kan het tandwiel niet achteruit draaien. Elke slag verplaatst de band met één tandsteek. De riem wordt in discrete stappen verder en blijft tussen de slagen zitten.

Dit is de structurele reden dat een spanband met een betere overspanning dan een nokkengesp. Een nokgesp houdt een enorme wrijving tussen een excentrische nok en de band. Schrijven is afhankelijk van oppervlaktecontact, en oppervlaktecontact verandert krachtig de band samengedrukt wordt, opwarmt of stof opneemt. Een tandwieltand houdt standdeurgeometrie. Geometrie ontspannend niet.

Andere spanmethoden Binnen de spanbandfamilie

Om te begrijpen wat een spanband met ratel is, moet u begrijpen wat het niet is. De andere spanmethoden lossen elk een ander probleem op.

Parametervergelijkingstabel

In de onderstaande tabel worden de technische parameters vermeld die een spanband met ratel onderscheidend zijn van andere leden van de spanbandfamilie. Cijfers vertegenwoordigers gemeenschappelijke productiebereiken; de gemarkeerde waarde op een conventioneel product heeft altijd voorrang.

Werklastlimiet deurbreedte van de band

In de onderstaande tabel worden de werkbelastingenlimieten vergeleken voor gebruikelijke spanbandbreedtes voor ratelspanbanden en nokkengespriemen. De opening wordt groter en breder, omdat het ratelmechanisme ervoor zorgt dat de band dichter bij zijn volledige capaciteit kan worden geladen zonder vertrouwen op wrijvingsgrip.

Hoekfactoren en hoeveel riemen er daadwerkelijk nodig zijn

De werklastlimiet wordt gemeten terwijl de riem in een rechte lijn wordt getrokken. Bij echte fixatie lopen de riemen onder een hoek, en een schuine riem levert minder bruikbare fixatiekracht op in de richting die er teen doet. De onderstaande tabel geeft de relevante hoekfactoren weer die worden gebruikt bij het bepalen van de vastzetten van lading.

Een uitgewerkt voorbeeld

Veronderstel een laadeenheid met een gewicht van 4000 kg en twee ratelbevestigingen met een werklastlimiet van elk 1500 daN, draaien onder een hoek van 45° tien tegenover van horizontaal. Het totale totaalvermogen bedraagt ​​3000 daN. Toepassing van de hoekfactor 0,71 geeft een effectieve beperking van ongeveer 2130 daN. Bij een typische verwijzing van de fixatie in het wegvervoer wordt de vereiste fixatiekracht afgeleid van de ladingmassa vermenigvuldigd met een versnellingsfactor die afhangt van de bewegingsrichting en de zekeringsmethode. Als het vereiste cijfer groter is dan 2130 daN, heeft de configuratie meer banden nodig, een grotere bandbreedte of een andere routing die de hoek vergroot.

Het doel van de oefening is niet om een ​​universele formule te bieden. Het is de bedoeling om aan te geven dat de beoordeling van een spanband een startcijfer geen definitief antwoord is. Hoek, sterkte van het bevestigingspunt, wrijving tussen de lading en het dek en de staat van de band beïnvloeden allemaal het resultaat.

Het product past op de lading

Fouten die voortijdige mislukkingen veroorzaken

• Behandelen van breukbelasting als werklast. Een breukbelasting van 5000 daN betekent niet dat er tijdens gebruik 5000 daN kan worden toegepast. De werklastlimiet is doorgaans de helft van minder.
• Zonder bescherming over scherpe randen frezen. Een enkele scherpe hoek kan de vezels van de band doorsnijden en de sterkte met de helft of meer verminderen. Randbeschermers kosten weinig en voorkomen de meest kwetsbare veldfouten.
• Het draait van de band. Een gedraaide riem draagt ​​de belasting ongelijkmatig over de breedte. De belasting benadrukt zich op één rand en de effectieve beoordeling zakt onder het gemarkeerde cijfer.
• Een spanband met ratel gebruiken als hijsband. Vasthouden en tillen zijn aparte categorieën met verschillende normen en verschillende veiligheidsfactoren. Een spanband met ratel is niet geschikt voor hijsen boven het hoofd.
• Laat de ratel onder volledige spanning liggen in opslag. Bij langdurige spanning wordt het palveer samengedrukt en kan een permanente verankering in het handgreepmechanisme achterblijven. Laat de spanning los voordat u deze opbergt.
• Het etiketteerbare. Een band zonder educatief label kan niet worden getoetst aan een norm. In veel rechtsgebieden faalt ook de controle langs de weg.
• Het combineren van verbindingen in één bevestigingssysteem. Het zwakste element bepaalt de systeemcapaciteit. Een band van 25 mm toegevoegd aan een set banden van 50 mm onmogelijk een verborgen zwak punt.
• Het blootstellen van banden aan chemicaliën. Accuzuur, oplosmiddelen en sommige meststoffen breken polyester en nylon af. Verontreinigde banden moeten buiten worden gebruikt, zelfs als deze er intact uitziet.

Inspectieroutine en voldoet

Inspectie is het meest ingewikkelde onderdeel van elk terughoudendheidsprogramma. Een spanband met ratel heeft een beperkte hoeveelheid, en die kenmerken hangt veel meer van de gebruiksomstandigheden dan van de kalenderleeftijd. Het onderstaande schema regelmatig de conventionele industriële praktijk voor routinematige visuele inspectie.

Productconfiguraties beschikbaar vanaf productie

Omdat de bevestigingsvereisten zo sterk vervangen, is een spanband met ratel zelden een enkel vast product. De onderstaande configuraties weerspiegelen de opties die volgens specificatie kunnen worden gebouwd.

Verklarende woordenlijst van termen die in dit artikel worden gebruikt

Vragen die het vaakst voorkomen